Son bir Mesaj. Son bir Öpücük.

Az biraz önce ayrılalı bir buçuk ay olmuş, zaten saçma sapan sürdürülmüş ve benim gayretlerimle ayakta kalmaya çalışmış ilişkimin diğer yarısını paylaşan insanımsı mesaj göndermiş telefonuma.

"Bana ne beddua ettin başımdan gitmiyor hiçbirşey?"


Yaz kızım;
Yıl 2010 (daktilo sesi efekti)..Ankara'nın soğuk bir kış akşamında..diye devam etmeyeceğim elbet.

Geçen kış Yeni yıla girmemize  birkaç ay kala olmalı yanlış hatırlamıyorsam; Akşam okuldan gelmiştim. Yorgundum. Yemek yiyip Tv karşısında uyuklamak istiyordum. Hiç bir kanal da adam gibi bir program yoktu. Tam ilgimi topluyorum çat! "4dk ara". Annemle anneannemde sözde tv izliyorlar. Hararetli bir konuşmaya dalmışlar.Neyse aldım laptopı kucağıma Facebook' tan  ekleme taleplerime bakıyordum. Arkadaş listemde yalnızca tanıdığım, görüştüğüm insanlar vardı ve tanımadığım bilmediğim ekleme taleplerini reddediyordum ve sadece arkadaşlarımdan mesaj alabilecek şekilde ayarlamıştım ki bir ekleme talebi dikkatimi çekti.( Ona Panda demek istiyorum sebebini daha sonra yazacağım.) Panda evet. Silmedim kabul ettim. Aynı şehirde fakat farklı Üniversitelerdeydik. Bana ertesi gün akşamı mesaj gönderdi, ben cevap verdim, o gönderdi, ben cevap verdim derken baya mesajlaştık. Msn adreslerimizi aldık 30 aralık gecesine kadar bu böyle sürdü. Yeni yıl akşamı için bir hafta öncesinden arkadaşlarımla program yapmıştım ama hastalandığım için gidemedim. Midemi üşütmüştüm sadece çorba yiyebiliyordum.Ailem ve ailemin yakın arkadaşları vardı o gece. Bir ara odama gittim telefonuma gelen msjları cevaplıyordum. Facebooka baktım Panda'dan mesaj yeni yılımı kutlamak için telefon numaramı istiyor. Çok karasız kaldım.Bir taraftanda çok eğlenceli ve keyifliydi onunla konuşmak.Bi zararı olmayacağını düşünüp numarasını yazmasını ona çağrı bırakacağımı söyledim. Tamam dedi ve yazdı. Çağrı attım. Aramadı. Güzel bir yeni yıl mesajı gönderdi hatta özel diyeyim :) Ogün artık beraberdik..

İlk zamanlar herşey güzeldi. Panda antremanları ve okulu arasında boğuşurken 5dk için bile beni görmeye yanıma gelirdi. Ben ona kıyamazdım, yorulsun işlerini aksatsın istemezdim, müsait olduğunda gel derdim. Bende çok yoğundum oda çok fazla görüşemezdik.

Sonra birgün birşey oldu..Ne olduğunu anlamadım. Benden uzaklaştı. Sıkıldı. O kendini geri çektikçe ben üstüne düştüm. Çünkü afallamıştım durumu algılayamıyordum ve çok üzülüyordum. Bana ilk" offf Bunaltma beni" sözünü ozamanlar söyledi.

 Okulda çalışıyordum, şok olmuştum. Kafamdan aşağı resmen kaynar sular boşalmıştı. Tepki veremedim. Sustum. Onada cevap vermedim kesinlikle. Bir kaç gün sonra kendisi aradı. Bana o sözleri söylediği için benden daha üzgün olduğunu söyledi. O kolay kolay böyle şeyler söylemezdi. Biraz sert bir yapısı vardı. Konuştuk yine. Ama birkaç gün sonra yine Panda aynı panda oldu..Bende onu terkettim. Bıkmıştım çünkü aramayı bırak aradığımda bile müsait olmuyordu. Sürekli bu sözü işitmek beni aciz gibi hissettiriyordu.. Ayrılırken msj attım. Aramadım bile. O da cvp vermedi. Benim için herşey bitmişti...Hayata bakış açım değişmişti resmen. Bütün güvenimi yerle bir etmişti. Bana hem değer verdiğini söylüyordu hemde değersizmişim gibi davranıyordu. Ben kötü niyetli olmadığım için ne yapmaya çalıştığını anlamadım hiç. Kırıldım üzüldüm ve yoruldum sadece..


Arkadaşlarımla yaşadıklarımı paylaştıım sırada ablam gibi sevdiğim bir arkadaşım hep bana "Sana geri dönecek." diyordu. Umrumda değildi dönüp dönmemesi ben yaşadıklarım altında o kadar boğulmuştum ki neşemden eser kalmamıştı. Kendimi soyutlamıştım herkesden ve herşeyden depresyon geçiriyordum. Tam atlatmaya başladığım dönem tekrar aradı. Okula geldiğini ve görüşmek istediğini söyledi.Cevabınıda aldı. Ona beni bir ay sonra arayıp sevgili muhabbeti yapamayacağını onun oyuncağı olmadığımı söyledim."Kızdı. Telefonu yüzüne kapadım. Bana hakaret dolu bir mesaj attı ardından. Soğukkanlı bir biçimde çirkinleşmemesini ve birdaha aramamasını söyledim. Bir süre sonra sadece "üzgünüm" yazan mesajlar gönderdi. Cevap vermeyince sustu elbet.


Bir kandil günü bahanesi oldu. Kandilimi kutladı okulumu sordu. Gayet rahat ve normal bir biçimde tşk ettim iyi dedim. Sonra bir mesaj daha kompozisyon yazmıştı resmen. Kısaca beni geri kazanmak istediğini söylüyordu. Mantıklı bir biçimde konuştuk.Bu sefer olgunlaştı diye düşündüm İlgisizliğinin farkındaydı ama diğer insanlar gibi olmadığını söylüyordu ve geçmişte yaşadıklarının onu bu hale gitrdiğinden bahsediyordu. Söz verdi bir daha olmayacak diye. Bu seferde bir kaç hafta sürdü. Panda yine aynı panda oldu. Ruhsuz ilgisiz. Yine bitirdim. Kavga falan etmemiştik ama sözünü tutamamıştı. Eskisi gibi yarım yamalak bir ilişkinin peşinden sürüklenecek derman kalmamıştı çünkü bende. Eskiden yaptığım gibi onun ilgisini kazanmak için hırplayamazdım kendimi..Hissettiklerim onun sayesinde okadar çok çiğnenmişti ki. Kalbim harabe olmuştu..
Pişmanmıym değilim. Onun sayesinde pembe gözlüklerimi çıkarıp attım ben. Duygularımı kontrol etmeyi öğrendim. Çocuksu gülüşümün yerini kadınsı bir tebessüm aldı..Kime merhamet gösterilip gösterilmeyeceğini öğrendim. Ben bunları yaşarken kimin gerçek dost olup olmadığını kimin hangi olaylara nasıl gözle bakabileceğini öğrendim. Hamdım Oldum desem yeridir. Geçenlerde Lazanya ile oturup konuşurken içimde kalan birşeyi farketmiştim. Ben biliyordum ama o bilmiyordu. Anlamasını sağlayan son bir msj attım ona. Onunda cevabı böyle oldu. "Bana ne beddua ettin başımdan gitmiyor hiçbirşey?".


Hayatın karşınıza sizin verdiğiniz değeri hakedecek en az sizin kadar değerli insanlar çıkarması dileğimle.

SALOME.